O Parque Biológico da Serra da Lousã está na ladeira da Serra da Lousã, en Miranda do Corvo, a pouca distancia en coche de Coímbra. Abriu en 2009 e preséntase como a maior mostra de fauna salvaxe de Portugal: máis de 300 animais de máis de 60 especies, case todas autóctonas.
A zona salvaxe é o motivo da visita. Lobos ibéricos, osos pardos, linces, xabarís e varios tipos de cérvidos viven en recintos integrados no bosque, así que camiñas baixo as árbores e non entre muros de formigón. Moitas das aves de rapina xa non poden sobrevivir en liberdade, e por iso podes quedar a un metro dun bufo real mentres decide se mereces a súa atención.
Ademais dos animais, o parque inclúe unha granxa pedagóxica con razas gandeiras portuguesas, un labirinto de árbores froiteiras, un xardín de rosas e pequenos museos de tanoaría e oficios tradicionais. Xestiónao a Fundação ADFP, unha fundación social, e parte da súa misión é dar emprego a persoas con discapacidade no coidado diario dos animais.
Visitámolo a finais de maio de 2026, cando os gamos aínda tiñan a cornamenta en veludo, o lince prefería bocexar a cazar e a granxa estaba chea de cabuxos e bacoriños acabados de nacer. Estes fotogramas son o resultado: retratos próximos, case sempre a través de valados, de animais que sabían perfectamente que os estabamos a mirar.
Calcula polo menos media xornada. Os camiños son ao aire libre e seguen a ladeira, así que leva calzado cómodo.
Bufo real. Unha das curuxas máis grandes do mundo, recoñecible polos ollos laranxa e os penachos. Caza sobre todo de noite.73924-2958Muflón macho. Unha ovella salvaxe. Os machos desenvolven cornos pesados e enrolados que medran durante toda a vida.73924-3074Muflón femia. As femias teñen cornos pequenos ou ningún, e viven en grupo coas súas crías.73924-3736Lince, a medio bocexo. Rabo curto, pinceis nas orellas e barba arredor da cara. Este non tiña plans para a tarde.73924-7369Gamo. Os machos renovan a cornamenta cada ano; mentres medra, está cuberta de veludo.73924-7972Cría de xabaril. As crías nacen con raias claras ao longo do corpo que desaparecen nos primeiros meses.73924-8221A chiscadela. O mesmo bufo, segunda opinión.73924-4325Aguia cobreira. Cabeza grande, ollos amarelos case de curuxa e unha dieta baseada sobre todo en serpes e outros réptiles. En liberdade pasa o inverno en África.73924-8191Tartarugas de Florida. Unha especie norteamericana. As mascotas liberadas convertéronse en especie invasora en ríos e charcas da península.73924-7504Bolboreta de bosque. Busca a luz filtrada entre as follas. Os machos defenden o seu propio claro soleado.73924-3474Lontra. Autóctona dos ríos da península. Semiacuática e sobre todo pescadora; os bigotes axúdana a cazar en augas turbias.73924-9271Mosca verde. Non está na lista de atraccións do parque, pero posou mellor ca moitos.73924-4303Gato, fóra de servizo. Pelaxe con puntas escuras na cara, nas orellas, nas patas e no rabo. Durmindo no único recuncho soleado do camiño.73924-9222Cabra. Observaba os visitantes coa mesma atención ca eles a ela.73924-5549Iris. O ollo do bufo real non se move dentro da órbita, así que xira toda a cabeza para mirar.73924-5990Cabra e cabuxo. A fin de maio é tempada de cabuxos na granxa.73924-4159Hora de comer. O cabuxo tiña outras prioridades ca posar.73924-8131Cabuxo branco. Poucas semanas de vida e xa curioso por todo.73924-3596Porca e bacoriños. Orellas coma cortinas e unha camada de bacoriños manchados explorando a corte.73924-8354Sesta. Cinco porcos, cero interese nos visitantes.73924-9702Moucho común. Pequeno, redondo e sempre pouco impresionado. O seu nome científico, Athene noctua, vén da deusa Atenea.73924-7272Esquío vermello. Collido a media merenda, bigotes por diante.73924-3991Sesta en curso. O mesmo esquío, menos plans.73924-4576Cobaias. Domesticadas nos Andes hai miles de anos. Aquí, expertas en aconchegarse.73924-3741
